Autobiografia z historią w tle

Setna rocznica urodzin Jana Józefa Szczepańskiego stała się pretekstem do wydania finalnej części jego zapisków. Dziennik 1990-2001. Tom 6” przynosi ostatnie refleksje wybitnego prozaika i eseisty, scenarzysty i reportera.

Portret powojennej Polski

„Dzienniki” Szczepańskiego obejmują bardzo szeroki przedział czasowy – od roku 1945 do końca 2001. Wszystkie sześć tomów składa się na niezwykłą panoramę powojennej Polski. Znakomicie napisane, pełne celnych obserwacji i głębokich refleksji „Dzienniki” są kopalnią wiedzy o PRL-u i pierwszym dziesięcioleciu III RP. Znane nam doskonale fakty historyczne naznaczone są osobistą perspektywą pisarza, przeplatając się z wydarzeniami jego niezwykle barwnego życia.

Szczepański był żołnierzem kampanii wrześniowej’39, a później uczestnikiem ruchu oporu, żołnierzem AK i partyzantem. Okres wojenny znalazł szczególne odbicie w jego twórczości, przynosząc głośną opowieść o klęsce wrześniowej „Polska jesień” i cykl demaskatorskich opowiadań partyzanckich „Buty”. Sczepański był też autorem kilku scenariuszy do popularnych wojennych filmów – „Wolne miasto”, „Westerplatte”, „Hubal”. Ale zajmował się nie tylko literaturą. Był także zapalonym taternikiem, żeglarzem, podróżnikiem. Zachwycony urodą świata i wrażliwy na jego piękno, wyprawiał się w odległe miejsca globu, przywożąc z nich serie doskonałych reportaży.

Barwy życia

Wszystkie te fascynacje Szczepańskiego są obecne na kartach jego dzienników w barwnych opowieściach i anegdotach. Peerelowską rzeczywistość przysłowiowo uznajemy za szarą, monotonną i beznadziejną, ale czytając Szczepańskiego wcale nie odniesiemy takiego wrażenia. Jego pasja życia nawet ponurym czasom pomaga nadać nowych barw. Jednak w szóstym, ostatnim tomie „Dzienników” nastrój nieco się zmienia. Pisarz częściej wspomina tych, którzy odeszli, dokonuje podsumowań, powoli żegna się ze swoimi czytelnikami.

Podróż do przeszłości

„Dzienniki” Szczepańskiego to fascynująca lektura. Znakomity literacko, wyrazisty i barwny autoportret pisarza, osadzony w rzeczywistości powojennej Polski, przyniesie czytelnikowi wiele zaskoczeń i sporą satysfakcję. Starszym podsunie odświeżony obraz zdarzeń, które jeszcze pamiętają. Dla młodszych będzie ciekawą wycieczką w przeszłość, w czasy ich dziadków.

Sześć tomów zapisków Szczepańskiego można z pewnością uznać za kolejny wielki dziennik w polskiej literaturze. Miniony i obecny wiek przyniósł ich wyjątkowo dużo. Dzienniki Gombrowicza czy Herlinga-Grudzińskiego, Dąbrowskiej czy Iwaszkiewicza stały się wspaniałym post scriptum do ich twórczości. A czasem – jak w przypadku Gombrowicza – uznawane są za rzeczy najlepsze i najmocniejsze w całym ich dorobku. To po prostu wielka literatura. Czytając Szczepańskiego również nie poczujemy się zawiedzeni.

 

 


Posted in Autobiografie and tagged , , , by with no comments yet.

Czarnobyl. Spowiedź reportera

“Czarnobyl. Spowiedź reportera” to relacja Igora Kostina – ukraińskiego dziennikarza i fotografa, który widział na własne oczy skutki jednej z największych katastrof w historii energetyki jądrowej.

Katastrofa w Czarnobylu

Tragedia, która wydarzyła się 26 kwietnia 1986 roku do dzisiaj fascynuje i przeraża jednocześnie. Każdego roku od ponad 30 lat tworzy się coraz to nowe filmy i wydaje nowe książki na temat elektrowni atomowej w Czarnobylu. W wyniku awarii doszło do wybuchu pożaru, a radioaktywna chmura rozprzestrzeniła się po Europie. Ówczesne władze ZSRR musiały ewakuować 350 tysięcy ludzi ze względu na duże skażenie promieniotwórcze. Wiele osób zmarło na chorobę popromienną, a skutki katastrofy odczuwane są także do dzisiejszego dnia i prawdopodobnie będą jeszcze przez setki lat.

 

Igor Kostin

Igor Kostin urodził się w 1936 roku w ZSRR, a zmarł na Ukrainie w 2015 roku po wypadku samochodowym pod Kijowem. Udało mu się zdobyć 5 nagród World Press Photo, a dziennikarze “Washington Post” nazywali go “człowiekiem legendą”. Wykonywał zdjęcia podczas wojen w Wietnamie i Afganistanie. Pracował dla wielu zagranicznych pism jak: “Time”, “Newsweek”, “Paris Match” i “Libération”. Kostin był świadkiem katastrofy w Czarnobylu. Zaledwie kilka godzin po wybuchu reaktora jego agencja powiadomiło go o wybuchu w elektrowni atomowej i zleciła mu wykonanie kilku zdjęć. Razem z dwoma innymi fotografami przeleciał nad elektrownią, aby wykonać fotografie. Niestety po powrocie do Kijowa Kostinowi udało się wywołać tylko jedną z nich. Reszta uległa uszkodzeniu, ponieważ wysokie promieniowanie zniszczyło film. Ocalone zdjęcie obiegło cały świat dopiero po kilku latach, ponieważ władze zabroniły mu je upubliczniać. Kostin pozostał na miejscu jeszcze przez wiele dni po katastrofie. Rozmawiał z ludźmi, którzy przeżyli katastrofę, obserwował całą ewakuację i poświęcenie likwidatorów, a także wykonał wiele unikalnych fotografii. Sam do końca życia cierpiał na chorobę popromienną.

Dwadzieścia lat po swoich przeżyciach Kostin wydał książkę, w której opisał swoją historię, ludzkie cierpienie, nieświadomość wielu ludzi, którzy tak naprawdę nie rozumieli co się stało, a także szokujące milczenie i lekkomyślność władz. Autor zamieścił również dziesiątki fotografii, które wykonywał tuż po katastrofie i kilka lat później. Udało mu się uwiecznić w nich dramat wydarzeń i ludzi, którzy próbowali usunąć skutki promieniowania. W książce są też zdjęcia z tzw. “Strefy Wykluczenia”. Kostin uwiecznił na nich stare pozostawione budynki, przyrodę i opuszczone miasto Prypeć. Szczególnie poruszająca jest relacja na temat likwidatorów, którzy oczyszczali z gruzów dach elektrowni i nazywani byli “biorobotami”.

 


Posted in Literatura faktu by with no comments yet.

Apetyt na miłość

Apetyt na miłość” to najnowsza powieść dla młodych czytelników autorstwa Kate Strohm. Jest to idealna pozycja dla fanów książek o nastoletnich romansach z motywem podróży, gotowaniem i dużą dawką humoru.

Perypetie miłosne nastolatków i nauka gotowania

Główną bohaterką książki jest uczennica liceum – Rosie Radeke, która pochodzi z małego amerykańskiego miasteczka w Ohio i uwielbia piec ciasta. Wybiera się do Paryża, gdzie ma zamiar rozpocząć naukę w elitarnej szkole gotowania – École Denis Laurent. Podczas podróży samolotem spotyka Henry’ego z Chicago – syna właściciela restauracji, który również będzie z nią uczęszczać na zajęcia gotowania. Pomiędzy nastolatkami rodzi się uczucie.

Rosie jest zachwycona, kiedy okazuje się, że wszyscy uczniowie będą mieszkać w dużej i eleganckiej kamienicy w centrum Paryża z ogromną kuchnią i personelem. Wkrótce bohaterka poznaje kolejnych nastolatków, którzy przybyli z całego świata – uroczą Yumi z Tokio, Hampusa ze Szwecji, swoją współlokatorkę Priyę, a także Bodie Tala, który jest synem sławnego cukiernika.

Kiedy uczniowie walczą o osiągnięcie doskonałości kulinarnej, część z nich walczy także z osobistymi problemami. Rodzice Henry’ego chcą, aby poszedł na studia do college’u, ale on chce gotować. W dodatku ogrom pracy w paryskiej szkole sprawia, że oddala się od Rosie, jest wobec niej arogancki i zachowuje się jakby nie wiedział czego chce. Wtedy dziewczyna zaprzyjaźnia się bliżej z Bodiem, a Henry’ego zżera zazdrość. Cała trójka musi jeszcze przygotowywać najlepsze posiłki w swoim życiu i ze sobą rywalizować. Muszą przekonać do siebie dwóch wybrednych szefów kuchni – Martineta i Laurenta, a także udowodnić im, że zasługują na to, aby pozostać w szkole na następny semestr.

Jednym z najciekawszych aspektów książki są szczegółowe opisy potraw, kultury wielu krajów, z których pochodzą uczniowie i Paryża, który jest idealnym tłem dla romansu. Nastoletni czytelnik znajdzie tu dużo akcji, emocji i humoru jednocześnie.

Kilka słów o autorce 

Kate Strohm to młoda amerykańska pisarka pochodząca w Connecticut. Studiowała na wydziale teatralnym w Middlebury College i występowała w  różnych spektaklach w 25 stanach, ale to właśnie pisaniu postanowiła poświęcić swoje życie. Jest autorką kilku bestsellerów dla nastolatków jak: “To nie ja, to Ty”, “Poskromienie Drew”, “Pielgrzymi nie noszą różu”, “Konfederaci nie noszą couture”, “La vie en rosie”, “Książę w przebraniu”. W polskiej wersji językowej ukazała się na razie tylko jedna książka pisarki – “Apetyt na miłość”.

 

 


Posted in Literatura kobieca and tagged , , , by with no comments yet.